കാലങ്ങളില്‍


ഇന്നലെ...
നീയെന്നെ തൊടുന്നു,
മഴത്തുള്ളികള്‍‌ പുഴയേയെന്നപൊല്‍‌.,
ഞാന്‍‌,
മഴ കുളിപ്പിച്ച് പൊയ,
ആല്‍‌മരങ്ങളെ സ്വപ്നം കാണുന്നു.,
നിന്റെ ചുബനചൂടില്‍,
എന്റെ പേന,
ആദ്യാക്ഷരം പെറുന്നു,
ഇന്ന്‌....
സാദ്യതകളുടെ വൈവിധ്യത്തെ കുറിച്ച്‌,
നീയെന്നൊട്‌ തര്‍കിക്കുന്നു.,
സാദ്യതകളേയില്ലാത്ത ഒരു വഴിമാത്രം,
എനിക്കു ബാക്കി തരുന്നു.,
എന്റെ പേനയുടെ പാട്ടില്‍,
നീ സംശയം പറയുന്നു.,
നാളെ....
ഞാന്‍‌ ഊമയാവില്ല.,
എന്റെയക്ഷരങ്ങളുപവസിക്കില്ല.,
എന്നാലും,
എന്റെ വരികളില്‍ നിന്ന് തെറിച്ച് പൊയേക്കും,
ഒരുപാടക്ഷരങ്ങള്‍,
പ്രധിഷേധത്താല്‍,
ഒന്നും മിണ്ടാതെ,

5 comments:

Thulasi said...

ഓരോ പ്രണയങളും ചെറു ചെറു ജീവിതങളാണ്.സാദ്ധ്യതകളൊന്നും വീണ് കിടക്കാത്ത വഴി അവസാനിക്കുന്നത്‌ അതിലൊരെണ്ണത്തിന്റേത്‌ മാ‍ത്രം.തെറിച്ച്‌ പോകുന്ന അക്ഷരങള്‍ പെറുക്കി കൂട്ടി വഴി അവസാ‍നിക്കുന്നിടത്ത് കാത്തു നില്‍ക്കുക,സാദ്ധ്യതകളെക്കുറിച്ച്‌ സംസാരിക്കാന്‍ ആരെങ്കിലും വരാതിരിക്കില്ല.

viswaprabha വിശ്വപ്രഭ said...

‘നാന്‍‘ എന്നുള്ളിടത്തൊക്കെ ‘ഞാന്‍’ എന്നാണുദ്ദേശിക്കുന്നതെങ്കില്‍ njaan എന്നു ടൈപ്പു ചെയ്റ്റാല്‍ മതി!

:)

ഇടങ്ങള്‍|idangal said...

തുളസീ..
വരും, വരാതിരിക്കില്ല!

കടപ്പാട് : എംടി (മഞ്ഞ്)

നന്ദി വിശ്വപ്രഭ
ഇനി ‘ഞാന്‍‘ ശരിയാക്കാം

ഇത്തിരിവെട്ടം|Ithiri said...

വാരാനിരിക്കുന്ന വസന്തങ്ങള്‍ക്കായ് കാത്തിരിക്കൂ..
പ്രതീക്ഷയുടെ അറ്റത്ത് വരും. വരാതിരിക്കില്ല.

ഇടങ്ങള്‍|idangal said...

നീയെന്നെ തൊടുന്നു,
മഴത്തുള്ളികള്‍‌ പുഴയേയെന്നപൊല്‍‌.,
ഞാന്‍‌,
മഴ കുളിപ്പിച്ച് പൊയ,
ആല്‍‌മരങ്ങളെ സ്വപ്നം കാണുന്നു.,